*أصبحنا غرباء*

*أصبحنا غرباء*

فى بعدك عنى، أصبحت حياتى جحيم،                                   

  ده أنا حتى مش عارفه إزاى حنيت بعد سنين، 

ومشيت معاك طريق طويل، ورجعت خسرانه كتيير، 

عتابى مش عليك على الدنيا اللى خلتنى أتلاقى بيك، 

ده أنا أول مره شوفتك عينى مشفتش النوم، 

ده أنا قلبى كان موهوم...ولما بعدت عنى الناس حطت عليا اللوم، 

وفى كل فتره كنت ببعتلك رساله، وأقولك فيها أنا تعبانه، 

طب رد عليه أنا قلقانه، ولا لاقيه رد ولا إجابه...والتجاهل كان كالعاده، 

ده أنا كل يوم بسألك نفس السؤال والرد كان محال؛ 

كانوا مفهمينى زمان إن اللى بيحب بيتخان، 

وبيرجع فى كل مره خسران، 

حطيت بينى وبين كلامهم ألف حيطه كمان؛ 

علشان شوفت فيك عكس كل الكلام اللى اتقال، 

ولما بعدت فكرتك خنت كدبت نفسى وقلت لاده محال، 

والله الحب ما كان تمثيل ... كنت شايفه فى عنيك عشق كبير، 

سألت عليك صحابك قالولى والله ما نعرف فين، 

إنتِ لسه فاكراه ومش ناسياه، 

رديت وقلت إزاى أنساه وانا قلبى كله معاه، 

ولو شوفتوه قولوله بتسلم عليك، وبتقولك إزيك عامل اى. 

♡بقلم/ ندى جلال♡